Hongkong, China Special Administration, 08-juni-2014

Man overboord!

Elke avond weer lijkt de skyline van Hongkong twintig minuten lang een discotheek. De westoever van de Parelrivier dient dan tijdelijk als balzaal. Van klokslag acht tot twintig over zijn tientallen wolkenkrabbers hierop de dansers. Ritmisch lichten de soms wel duizend voet hoge torens op, meedeinend op de klassieke muziek gedraaid vanaf de Kowloon-kade. Niet iedereen beweegt mee, sommige kolossale kantoorgebouwen en fletse flats staan donker en stil toe te kijken op de achtergrond. Ze lijken de genrekeuze niet te kunnen waarderen. Ik begrijp ze wel, het is ook niet echt mijn smaak.

Met honderden Aziaten en een pluk andere westerlingen bekeek ik afgelopen week ook twee avonden deze ‘Ceremony of Lights’. Het was niet mijn bedoeling om terug te keren op het uitzichtpunt nabij het Hongkong cultureel centrum, maar de eerste keer liep anders dan verwacht…

Tijdens de aankondiging van de lichtshow begonnen een hoop Chinezen langzaamaan erg enthousiast te worden. Een beetje te enthousiast… Trouwens, wellicht waren het andere Aziaten, maar enfin. Met soms wel drie fotocamera’s om hun nek gehangen en een zwaar statief in de hand verdrongen ze zich aan de waterlinie om een zo goed mogelijke plek te bemachtigen. En ja, waar ruimte schaars is, daar wordt weleens wat geduwd en getrokken. En al dat gewicht aan camera’s en telescooplenzen om je nek is natuurlijk niet al te bevorderlijk voor de balans. Het kon dan ook niet lang goed gaan en ineens was het “Aahhhh…” kort daarop gevolgd door “Plons!”. Man overboord!…

Na het kalme noordoosten van Australië maakte Hongkong de gehoopte cultuurshock meer dan waar. Engels werd Chinees, kerken werden tempels, rust werd chaos; het is een compleet andere wereld. Enkele constante factoren waren het hoge prijspeil en het links rijden. Om in deze stad een stukje onbebouwde grond te vinden, zal je de omringende heuvels in moeten trekken. Ruimte om uit te breiden is er dan ook niet, behalve de hoogte in. Betaalbare slaapplekken zijn minuscuul, elke vierkante meter wordt multifunctioneel ingezet.

Hongkong, oftewel ‘Geurige Haven’, heeft sinds 1997 een aparte status binnen de Chinese volksrepubliek. Groot-Brittannië heeft bij de overdracht aan China weten te bedingen dat Hongkong vijftig jaar lang haar eigen wet en regelgeving mag handhaven. De voormalige stadstaat heeft bijvoorbeeld een eigen munt, haar eigen identiteitsbewijzen en ook een eigen rechtspraak. Op deze onafhankelijke inspraakgebieden na is er inmiddels wel een grote sociaal-maatschappelijke verwevenheid met ‘vasteland-China’. De grondslag voor deze vijftig jaren periode ligt in het grote politieke verschil tussen deze twee gebieden en de hoop is dat deze mettertijd vervaagt.

Al met al moet ik concluderen dat Hongkong me minder geraakt heeft dan ik van tevoren had verwacht. Ik weet dat ik dit niet had moeten doen, maar onbewust vergeleek ik het met Tokyo, de Japanse hoofdstad waar ik tijdens een bezoek vorig jaar de ogen uitkeek. In vrijwel al haar facetten heeft Tokyo naar mijn mening meer te bieden dan Hongkong. Door Tokyo verwend geworden, viel Hongkong me dan ook een klein beetje tegen.

Ik had overigens wel een geweldige dag in Macau, de voormalige stadsstaat onder Portugees bewind die nu net als Hongkong speciale rechten binnen de Chinese republiek geniet. Macau, ook wel bekend als ‘het Las Vegas van het oosten’, ligt op zo’n 65 kilometer varen van Hongkong. Alle grote Amerikaanse casino’s hebben inmiddels voet aan grond op deze enige plek in China waar legaal gegokt mag worden. Buiten de aanblik van de verschillende indrukwekkend grote en rijkversierde casino’s is de Zuid-Europees ogende binnenstad ook alleraardigst. Mijn intentie was om in een van de casino’s mijn hele wereldreis terug te verdienen. Ik heb een paar uur goed mijn best gedaan op een automaat, maar helaas is me dat niet gelukt.

…Zo’n twintig meter verder, op de plek waar de ‘plons’ klonk, zie ik in het donkere water een man van middelbare leeftijd zijn best doen om niet kopje onder te gaan. Zijn waarschijnlijk zware camera lijkt hij al aan het water geofferd te hebben. In dit geval een verstandige keuze, dunkt me. Vanaf de kade strekken tientallen armen zo vér mogelijk uit, in de hoop grip te krijgen op de Chinees en hem weer op de kant te hijsen. Door het klotsende water blijkt dit geen gemakkelijke opgave. Gelukkig heeft de man zijn lessen watertrappelen gevolgd en is hij in ieder geval geen heel gemakkelijke prooi voor de rivier. Ik had me natuurlijk in Hongkong onsterfelijk kunnen maken, door met kleren en al het water in te springen, maar gezien de drukte, de afstand en de hulptroepen ter plekke leek me zo’n ‘heldendaad’ vrij overbodig. Er werd inmiddels ook een reddingsboei toegeworpen en daarmee werd het risico op verdrinking minimaal. Desalniettemin heeft het euvel nog tien minuten geduurd. De honderden Chinezen maakten dankbaar gebruik van de situatie en schoten hun filmrolletjes leeg op die onhandig in de reddingsboei gehesen drenkeling. De aandacht voor de lichtshow was natuurlijk volledig verdwenen. Wat zal die man gebaald hebben zeg! Uiteindelijk was er een Chinees zo handig om een dranghek als trap in te zetten en onder luid applaus liep het precaire zaakje toch nog goed af!

Na een bliksembezoek aan Hongkong vlieg ik nu alweer door naar Nepal, waar ik volgende week de top van de Mount Everest ga beklimmen!

Zaijian!

Sevrien

 

Dear all,

After a two weeks long ‘village-feeling’ in Australian Cairns, Hongkong was a vivid and welcome change the last days. Full streets, flashing neon-lights, street vendors from all over the world, and skyscrapers filling the skyline, it was obvious I arrived in a big city again.

Hongkong is momentarily, and until 2047, a special administration in the China people’s republic. After the handover by the British, this was arranged in order to allow for some 50 years of bridging the gap between Hongkong and mainland China. Obvious differences are in politics, language, and social structure, and it was perceived to be necessary to give the city state some time to adjust to China and vice versa. This for example still means that Chinese people, when arriving from China, have to go through passport control before being allowed into Hongkong.

A quite cool thing in Hongkong is the ‘ceremony of lights’, being performed every evening at 8pm. In this spectacle, some 40 skyscrapers appear to be dancing, an effect created by millions of flashing led-lights attached to the towers’ walls.

I also paid a visit to neighbouring city-state Macau, known as the ‘Vegas of the East’. I spent some dollars there on the slot machines in order to gain back my expenses during this worldtrip. I must say; I managed to get a far way but in the end I lost all my profits again 🙂

Zaijian!

Sevrien