Kuala Lumpur, Maleisië, 05 juli 2014
Weer thuis!
Nog even bijkleuren in een Maleisisch middagzonnetje en genieten van de laatste dag wereldreis. De laatste uren alleen en weinig op de planning. Ik zou nog iets heel speciaals kunnen doen… Nu kan het nog! Ik denk er kort over na, maar kan gek genoeg niks meer verzinnen. En dat terwijl ik dat zes maanden lang prima kon; mezelf vermaken, al dan niet met andere mensen om me heen. Ik denk dat sinds enkele dagen nog maar één ding me bezig houdt en dat is terug thuis komen! Deze geweldige wereldreis heeft precies lang genoeg geduurd. Nou ja, misschien twee weekjes te lang, vanaf het begin van het WK had ik eigenlijk wel weer in Nederland willen zijn.
Het toetje van de reis, Kuala Lumpur, smaakte goed. Een schone, futuristische stad vol indrukwekkende winkelcentra waar het altijd druk was. Vriendelijke en behulpzame inwoners die meestal in waren voor een praatje. Een tot in de puntjes verzorgd stadspark, dat, op de tientallen onderhoudsmensen na, door niemand bezocht werd. En natuurlijk de altijd betrouwbare McDonald’s die ik in Nepal toch wel erg gemist had. Warm was het er ook, tegen de veertig graden met volop zon. Aan het warme weer heb ik nergens echt kunnen wennen.
Aan de voet van een toren, die eigenlijk twee torens is, overdenk ik mijn ervaringen, ontmoetingen, hoogtepunten en dieptepunten. Vanaf dag één was dit één groot avontuur! 23 vluchten, 12 landen, 102 verschillende bedden en 49,350 vliegmijlen voerden me door een wereld die overal anders is maar waarin met name de mensen toch ook wel heel erg hetzelfde zijn. Iedereen gaat vooruit, in nastreving van zijn of haar geluk. Het waren de diepgaande gesprekken en de korte vriendschappen waarin ik mijn mocht ervaringen delen, die deze wereldreis tot iets heel speciaals maakten. En het waren de kleuren en de geuren in de natuur en cultuur waarmee ik genoeg inspiratie heb opgedaan om ook hier mijn verhaal te vertellen.
Het was fijn om tijdens de reis via deze weg mijn belevenissen met jullie te delen. Bedankt voor het volgen, de reacties, de Skype en FaceTime-gesprekken, de sms-jes en de mailtjes! Het was goed om thuis toch een beetje mee te maken. En in het bijzonder wil ik Floor bedanken: bedankt voor je duwtje in de rug en je luisterende oor dat er ook was om me te steunen op de moeilijkere momenten. Ook al was je er niet bij, zonder jou had ik dit niet kunnen doen!
Woensdagochtend, 25 juni, om ongeveer half zeven ‘s morgens, zet Malaysian Airlines vlucht 0016 bij nadering van Schiphol dan eindelijk de landing in. Nog een paar minuten en we zullen het Nederlandse luchtruim binnen gaan! Eigenlijk zou ik hartstikke moe moeten zijn door de lange nachtvlucht. Maar ik ben vol adrenaline, opgewekt in mijn grote enthousiasme en dus klaarwakker. Enorm benieuwd naar het wel en wee van het land, Maastricht, mijn huisje en jullie allemaal natuurlijk nog het meest; ik heb alles toch behoorlijk gemist! Dan wenst de stewardess iedereen “goedemorgen” en start een promofilmpje over Nederland vol klompen, tulpen, grachten en molens… Eindelijk: THUIS!
Sampai jumpa lagi!
Sevrien
The desert of this magnificent trip around the world was Kuala Lumpur, the capital city of Malaysia. Known mainly for its’ impressive Petronas Towers, dominating the skyline from everywhere in the city. But of course, Kuala Lumpur has more to offer than just that. A visit to the national mosque and a beautiful city central park were my favourite parts of the city.
The Malaysian people were extremely friendly, interested, and helpful. It reminded me of the character of the Indonesian people in Java. I actually did not have high expectations of KL, but I am happy now to have included it into my trip around the world.
Thanks everybody for following me on this weblog. It was an amazing journey and I am so happy to have been able to be sharing it with you via these means. I am looking forward to starting my ‘normal life’ back home again.
Sampai jumpa lagi!
Sevrien

















Fijn dat je genoten hebt, en dat je ook weer veilig thuis bent gekomen! Ik ga al je verslagen eens printen en in ons Hollandse zonnetje nog eens nalezen. Nu je niet meer bij SABIC werkt, kun je met gemak schrijver worden van reisboeken of avonturenromans. Het talent heb je!
Lieve groet, Nicole
ps Heb wel een foto van je broer gemist ;-))